Op 23 juni 1941 trad Peter Wachter in actieve dienst van het Amerikaanse leger. Hij kreeg Army Serial Number 36 214 041. Over de eerste jaren van zijn militaire loopbaan zijn de beschikbare gegevens beperkt. Het 50th Signal Battalion trainde onder meer in Camp McCoy, Camp Forrest en Camp Robinson en vervulde ook een langdurige communicatietaak in IJsland, maar er is op dit moment geen bewijs dat Peter in die eerdere periode al tot het bataljon behoorde.
Zijn eerste gedocumenteerde aanwezigheid bij het 50th Signal Battalion dateert uit april 1944 in Engeland. Dat onderscheid is belangrijk: de geschiedenis van een eenheid is niet automatisch de persoonlijke geschiedenis van ieder later lid. Vanaf zijn plaatsing bij Company A kunnen Peters bewegingen wel veel nauwkeuriger worden gevolgd.
Amerikaanse dienstplichtregistratie van Peter Wachter, 1940. De kaart vermeldt zijn woonadres aan 3805 North 25th Street in Milwaukee (Wisconsin), zijn geboorteplaats Bad Reichenhall (Duitsland), zijn geboortedatum 21 september 1905, zijn Amerikaanse nationaliteit en zijn werkgever Carl Gerlach Company aan 1110 South 26th Street in Milwaukee.
Groepsfoto van Company A of B Company, 50th Signal Battalion.
Het 50th Signal Battalion speelde een cruciale, maar vaak onzichtbare rol binnen het Amerikaanse leger. Terwijl infanteristen en tankbemanningen de strijd voerden aan het front, zorgden de mannen van het Signal Corps ervoor dat commandanten met hun troepen konden blijven communiceren.
De eenheid legde telefoonlijnen aan, onderhield radioverbindingen en verzorgde de uitwisseling van bevelen, inlichtingen en rapportages. Zonder betrouwbare communicatie zouden militaire operaties al snel vastlopen.
Het werk vond vaak plaats buiten de schijnwerpers, maar was van levensbelang voor het succes van de geallieerde opmars door Europa.
Toewijzing Company A van het
50th Signal Battalion
In maart 1944 kwam Peter in Engeland aan. Op 21 april bevond hij zich bij Forwarding Replacement Depot No. 4, een ontvangst- en verdeelcentrum voor militairen die vanuit de Verenigde Staten naar het Europese oorlogstoneel waren overgebracht. Enkele dagen later werd hij toegewezen aan Company A van het 50th Signal Battalion, onderdeel van het Amerikaanse VII Corps.
Het bataljon verzorgde communicatie voor het korps. De mannen legden telefoonlijnen aan, onderhielden radioverbindingen en zorgden dat bevelen, inlichtingen en rapportages de juiste commandoposten bereikten. Het was werk dat meestal buiten de bekende gevechtsverhalen bleef, maar zonder betrouwbare verbindingen konden eenheden niet worden aangestuurd en konden snelle operaties vastlopen.
Begin mei bevond Peter zich bij Company A in Nine Yews, Dorset. Op 3 mei 1944 verschijnt zijn naam in een morning report. De korte aantekening Alerted for Departure maakte duidelijk dat de eenheid zich gereedmaakte voor vertrek. Op 8 mei nam Peter deel aan Operation Pigeon, een trainingsoperatie voor communicatie-eenheden in voorbereiding op Operatie Overlord.
3 mei 1944
allerted for departure
3rd Army Maneuvers... C vs C in Louisiana 8 september 1941
Soldaat Richard Bienzenn uit Green Bay, Wisconsin, toegevoegd aan Company A, 50th Signal
Battalion, wordt afgebeeld terwijl hij helpt bij het aanleggen van communicatielijnen ("put some wire up") terwijl het Signal Corps zich voorbereidt op de zware belasting van de communicatieverbindingen tijdens de komende legeroefeningen.
Signal Corps Photo #161SC-41-4402
Foto van het Signal Corps, origineel negatief ontvangen in februari 1942. Fotograaf: Pfc. Blodgett
Op 6 juni 1944 begon Operatie Overlord. De beschikbare documenten plaatsen Peter niet rechtstreeks op de invasiestranden. Wel laten de morning reports zien dat hij in juni met Company A in Normandië was. Zijn naam verschijnt als Private First Class Peter Wachter, ASN 36214041. Daarmee maakte hij deel uit van de verbindingsketen waarmee het VII Corps zijn operaties op het vasteland ondersteunde.
Tijdens de campagne werd Peter korte tijd in een militair ziekenhuis opgenomen wegens voedselvergiftiging door besmet voedsel of bacteriële toxines. Na behandeling werd hij weer geschikt verklaard en keerde hij terug naar zijn eenheid. Het was geen gevechtsverwonding, maar de registratie herinnert eraan dat ziekte, hygiëne en leefomstandigheden naast het gevecht zelf voortdurend risico’s vormden.
Op 19 juli 1944 prees luitenant-generaal J. Lawton Collins, commandant van het VII Corps, in een officiële aanbevelingsbrief het 50th Signal Battalion voor de prestaties tijdens de campagne in Normandië en de verovering van Cherbourg. Peter werd niet persoonlijk genoemd. De waardering gold de eenheid als geheel en maakt zichtbaar hoe belangrijk het communicatiewerk voor het opereren van het korps was.
Cherbourg Mayor Paul Renault thanks Cherbourg 1944
Officiële aanbevelingsbrief van luitenant-generaal J. Lawton Collins aan het 50th Signal Battalion, 19 juli 1944. De commandant van het VII Corps sprak zijn waardering uit voor de prestaties van het bataljon tijdens de Normandië- en Cherbourg-campagne. Peter Wachter diende op dat moment bij Company A van deze eenheid.
Brief van generaal J. Lawton Collins.
De personeelsdocumenten tonen dat Peter flexibel werd ingezet. Op 19 juli 1944 werd hij samen met andere signalisten tijdelijk toegevoegd aan de 1st Infantry Division, de Big Red One. Tijdens Operation Cobra ondersteunden verbindingsmilitairen de geallieerde doorbraak uit Normandië. Op 5 augustus werd Peter vervolgens tijdelijk toegewezen aan de 3rd Armored Division, de Spearhead Division. Een order noemt één officier en negentien manschappen van Company A; Peter was een van hen.
Voor signalisten betekende een detachering bij oprukkende gevechtseenheden dat verbindingen voortdurend moesten meebewegen. De bronnen beschrijven Peters individuele handelingen niet, maar tonen wel waar en bij welke eenheden hij administratief was ingedeeld. Later in augustus volgde opnieuw een tijdelijke detachering bij de 1st Infantry Division. Op 22 augustus keerde hij terug naar Company A.
In het najaar verschoof de strijd naar België en de Duitse grens. Op 6 november 1944 werd Peter opnieuw aan de 3rd Armored Division toegevoegd. De snelle opmars van de zomer maakte plaats voor zwaardere omstandigheden, slechter weer en gevechten rond de Westwall. Peters militaire reis bracht hem dichter bij het land waar hij was geboren.
Na de snelle bevrijding van Frankrijk en België bereikten de geallieerden in het najaar van 1944 de Duitse grens.
De oorlog veranderde van karakter. Waar de geallieerde legers eerder grote afstanden hadden afgelegd, werden zij nu geconfronteerd met de zwaar verdedigde Duitse verdedigingslinies. Ook Peter werd opnieuw toegevoegd aan de 3rd Armored Division tijdens de gevechten aan de grens van Duitsland. Voor hem had deze fase een bijzondere betekenis. Als geboren Duitser naderde hij het land waar zijn levensverhaal was begonnen, nu als Amerikaanse soldaat binnen een geallieerd leger.
Manschappen van het 50th Signal Battalion bij Wirtz in België, januari 1945. De foto geeft een indruk van de winterse omstandigheden waaronder verbindingssoldaten tijdens en vlak na het Ardennenoffensief opereerden.
Toen Duitsland op 16 december 1944 het Ardennenoffensief begon, veranderde de situatie aan het westfront plotseling. Op 19 december werd Peter teruggerapporteerd van een detachering bij de 3rd Armored Division naar Company A. Vier dagen later, op 23 december, werd hij opnieuw aan de pantserdivisie toegevoegd. De snelle wisselingen weerspiegelen de dynamiek van die dagen en de behoefte aan verbindingspersoneel waar de druk het grootst was.
De winter van 1944-1945 bracht kou, sneeuw, modder en voortdurende verplaatsingen. Nadat het Ardennenoffensief was vastgelopen, hernamen de geallieerden het initiatief. In de eerste maanden van 1945 rukten Amerikaanse eenheden Duitsland binnen. Sinds Engeland had Peter de voorbereiding op de invasie, Normandië, de opmars door Frankrijk en België en de strijd in de Ardennen doorgemaakt. De oorlog naderde haar einde, maar voor hem bleef het gevaar bestaan.
p 12 april 1945 bereikten Amerikaanse eenheden de omgeving van Nordhausen. Daar werden zij geconfronteerd met de gevolgen van concentratiekamp Dora-Mittelbau en een humanitaire crisis onder bevrijde gevangenen. Medische eenheden stonden onder zware druk door de combinatie van gewonde militairen, ziekte, ondervoeding en uitputting onder voormalige kampgevangenen.
Volgens een brief die Lena in januari 1946 schreef, raakte Peter op 15 april 1945 gewond. Zij vermeldde dat hij sinds het begin van zijn militaire dienst had meegevochten totdat hij die dag gewond raakte. Er is geen bekend gevechtsrapport of ooggetuigenverslag dat de precieze toedracht beschrijft. Wel vermeldt zijn medische dossier een schotwond waarbij het darmbeen werd geraakt. Hij werd geopereerd en behandeld in het 51st Field Hospital bij Nordhausen.
Op 22 april 1945 overleed Peter aan zijn verwondingen. Het officiële overlijdensrapport noemt als doodsoorzaak Wounds received in action. Hij was 39 jaar oud. De capitulatie van Duitsland volgde enkele weken later. Voor Peter kwam de vrede te laat.
Zijn levensweg had hem in een grote cirkel teruggebracht naar Duitsland: geboren in Beieren, als jonge vakman naar Amerika vertrokken, genaturaliseerd tot Amerikaan en uiteindelijk teruggekeerd als soldaat van zijn nieuwe vaderland. Zijn dood was het einde van zijn leven, maar nog niet het einde van zijn reis.
Lees het Verhaal van Peter
Leven in Duitsland, 1905-1928 - Emigreren en leven in Amerika, 1928-1941 - 50th Signal Battalion -
De laatste dagen - Van Eisenach naar Margraten